WELCOME TO MY CYCLING WORLD

COLUMNS VAN AD WIJNANDS

Inleiding:
Wij vinden dat Ad een haarscherpe kijk heeft op het jeugd wielrennen van toen maar vooral van nu. Hij is nog niet helemaal hersteld van zijn ziekte maar zijn geest laat hem verre van in de steek. Er gaat geen dag voorbij dat Ad het niet over wielrennen heeft. De jeugd ligt hem na aan het hart en daarom is hier de rubriek van Adje over fietsen.

 18-07-2018

11e rit Tour de France: Tweede Alpenrit

1. Geraint Thomas

 

Vandaag in de TDF werd er vanaf de eerste meter tot de laatste meter gekoerst met het mes tussen de tanden. Het was een echte “NO MERCY” rit.

Vandaag is gebleken dat niet SKY the LIMIT is maar Tom Dumoulin. Hij lapt de SKY-trein aan zijn gat en laat de trein over zijn toeren gaan.

In de laatste 20 km reed Dumoulin met dezelfde “HARDLOOPFOCUS” die hij al liet zien in het Savelsbos tijdens de looptrainingen. Net niet kapotgaan en doorgaan tot over de meet. Van alle kanten piepen en kraken maar niet breken of afgeven. Dit mogen we voortaan de “Dumoulin Panache” noemen.

 

Dumoulin kan de lachende derde worden in deze TDF. Na deze rit is er bij SKY een interne oorlog tussen Froome en Thomas en beide heren gaan hun eigen kliekje vormen binnen de ploeg. Men heeft al een foto de wereld ingestuurd waar Froome aan tafel lachend een vriendschapshand geeft aan de gele truidrager Thomas. Maar geloof me er gaat een Froome-kliek ontstaan en een Thomas-kliek. Die twee gaan vechten om TDF winst, maar de derde ( Dumoulin ) gaat ermee heen.

Het herstelvermogen van Tom is enorm, dus als Tom zegt dat hij moe is dan zijn de anderen kapot. Tom is in topvorm en ik hoop dat hij zijn “koersneus” blijft gebruiken. De TDF is nog lang maar dat geldt voor iedereen.

 

Op naar Alpe d'Huez!

17-07-2018

10e rit Tour de France: Eerste Alpenrit

1.      Julian Alaphilippe 

De eerste Alpenrit heeft laten zien dat de gele trui drager, Greg van Avermaet bijzonder karaktervol zijn voorsprong vergroot in het algemeen klassement. Meezitten in de vroege ontsnapping en met de magie van het geel op de eindstreep nog tijdwinst boeken.  Verder zien we dat Robert Geesink, normaal sterker in de bergen dan van Avermaet, te kort kwam op het eind van deze rit. Hij heeft teveel in aanloop naar de 1e rustdag onnodig op kop gereden. Alaphilippe wint dik verdiend en zorgt alweer voor de 50e zege voor de Quick-Step Floors ploeg dit seizoen. Dylan Groenewegen heeft vandaag zwarte sneeuw gezien en kwam in een groepje net op tijd binnen om vandaag weer te mogen vertrekken. De Lotto Jumbo kopmannen Kruijswijk en Roglic konden zich makkelijk handhaven tussen de klassementrijders.

Froome met zijn SKY ploeg maakte weer een bijzonder sterke indruk en met name Egan Bernal, met aardig wat blessures, maakte op mij de beste indruk. Hij gaat nog voor verrassingen zorgen in deze TDF.

 Vandaag zag ik ook weer het “Tom Dumoulin tredje”, lekker met een ritme van rond de 100 omwentelingen p/min. redelijk ontspannen gebruik maken van het SKY treintje . Op een gegeven moment reden 5 SKY renners voor hem. Als hij de komende dagen weer in die positie zit, zou hij de stem van Froome kunnen nadoen en in het Engels wat commando’s kunnen geven aan de SKY mannen. Na deze rit komt het  “Herstelvermogen” Tom inwerking. Hij is volgens mij de renner met het grootste herstelvermogen in deze TDF.

 

 

De tweede Alpenrit gaat ook weer zorgen voor een spannende dag en de derde Alpenrit, aankomst op Alpe d’Huez, gaat zeker voor spektakel zorgen.

15-07-2018

9e rit Tour de France: Kasseienrit

1.      John Degenkolb.

De TDF laat wederom zien dat winnen en verliezen dichtbij elkaar liggen. Dylan Groenewegen valt ongelukkig vandaag, laten we hopen dat hij verder kan. Gelukkig komt morgen de rustdag als extra herstel voor hem.

John Degenkolb wint deze kasseienrit door twee Belgen te kloppen in de sprint. Iedereen gunt hem deze mooie ritzege, Talent…Passie…Samenwerking TOP !

In de kasseienrit is geluk vaak de doorslaggevende factor, al ben je nog de sterkste, als je met pech op het verkeerde moment van de fiets moet is tijdverlies niet te voorkomen.

Vandaag viel wel op dat de klimmers met behulp van hun ploegmaats over de kasseien vlogen, volgens mij zagen ze de Alpen al in verte liggen, zo snel reden ze.

Vandaag op de rustdag is het belangrijk dat de klimmers en klassementsrijders hun “bergop  tredje” vinden. Velen zullen zeker een col hiervoor opzoeken. De sprinters zullen lekker op hun bedje de rust houden. Deze laatsten gaan in de cols op tijd lossen en proberen met een bus (groep) op tijd binnen te komen.

Tom Dumoulin had vandaag een goede dag. Hij voelde zich sterk en de ploeg had zelfs geen enkele lekke band. Hij was ook teleurgesteld hoorde ik hem zeggen, hij had geen tijdwinst kunnen boeken op zijn concurrenten. Tom het is goed zo, voor het zelfde geld had je 3 of 4x lek gereden of was je betrokken geweest bij een valpartij en had je tijdverlies opgelopen.

Verder hoop ik dat je in de cols lekker gaat profiteren van de treintjes van andere ploegen, je doet net alsof zij voor jou op kop rijden…..verder hoef je alleen maar te zorgen dat je geen tijd gaat verliezen t.o.v. je concurrenten. Ga ook niet aanvallen, dit doe je pas in de tijdrit op de voorlaatste dag. Hier ga je met je MEGA tijdrit-skills iedereen naar huis rijden en pak je het GEEL.  Op deze dag ga je met je “tijdrit wapen” iedereen wegblazen….COURAGE…!

Wie zei ook al weer dat de TDF saai is, Ik heb de eerste week genoten van zowel de “rustige ritten” als van de “onrustige ritten”, op naar de tweede week.

Nederlanders hebben al 2 ritzeges  (Groenewegen)  en we hebben in mijn ogen onze favoriet voor de eindzege (Dumoulin)  op schema liggen….het is wel eens anders geweest.

THE TOUR IS ON!

14-07-2018 - Quartorze Juille 

8e rit Tour de France:  Massasprint

1. Dylan Groenewegen.

 

Dylan Groenewegen laat zien wat zelfvertrouwen en moraal in de TDF kan brengen. Dit geldt natuurlijk ook voor zijn ploeg, want heb je als ploeg al twee ritten gewonnen voor de 1e rustdag dan ontstaat er een bepaalde rust in ploeg (zeker ook bij het personeel). Alles mag maar het moeten is eraf en die ontspannenheid geeft grote kansen op meer succes verderop in de TDF.

Tom Dumoulin is deze dag goed doorgekomen en heeft niet te veel krachten verspilt. Het is zaak de focus op de kasseien te zetten, waar pech vaak een rol van betekenis speelt. Hopelijk dat de teamgenoten vlak achter Tom blijven rijden, zodat ze gelijk een fiets kunnen afstaan. Tom weet als geen ander hoe hij zonder krachtverlies in de juiste positie moet rijden, pas als het hoog- en broodnodig is moeten ze Tom uit de wind houden. Makkelijker gezegd als gedaan, ik weet het, maar dat telt voor iedereen. Vandaag is het wereldoorlog om in de juiste positie op de kasseien te rijden. Iedere keer is het voor de kasseienstroken een soort “massasprint gevecht” om in goede positie te blijven. Tom kan goed sturen en mag met vertrouwen het gevecht aangaan.  COURAGE!

 

Zelf heb ik in 1981, het jaar dat ik twee ritten en twee ploegentijdritten met TI Raleigh won, ook een rit over de kasseien gereden. Was tweemaal gevallen en bij laatste valpartij viel ik vol op mijn rechterknie. Doordat in de knie een ontsteking ontstond heb ik later in die TDF opgegeven omdat het onverantwoord was om door te rijden.

Enkele jaren later bij de ploeg Kwantum Hallen was er weer een rit over de kasseien. Ploegmaat Henri Manders won de rit in 1985. Theo van Vliet werd 7e en ik werd 6e  op 11 seconden van onze ploegmaat.

We zaten die dag 6.27.25  (bijna 6 en half uur) in het zadel.

 

De kasseienrit zal zeker voor spektakel zorgen en dinsdag komen de Alpen eraan. Wie zegt nog dat de TDF saai is?

13-07-2018

7e rit - Tour de France: Massasprint

1. Dylan Groenewegen.

Een rit met de langste afstand. Voor veel wielerfans was het een saaie rit die heel laat opgang kwam, maar dit soort ritten horen ook thuis in de TDF. En voor mij mogen alle ritten zo zijn als dan maar een Nederlander wint.  Ik denk wel dat veel mensen vandaag hebben kunnen genieten van de vele kastelen en de prachtige omgeving in aanloop naar de eindsprint.

Dylan Groenewegen wint de rit met overmacht voor Gaviria en de rest. Hij laat de benen praten en zorgt voor de 1e ritzege voor Nederland in deze TDF…. Geweldig.

 

Jaren geleden toen Dylan rond zijn 16e jaar deelnam aan de KNWU RAP dagen in de Ardennen, liet hij al zien dat hij net als zijn vader een geweldige aanleg had voor het sprinten. Ik was toen aanwezig om Peter Zijerveld te helpen. De Rapdagen zijn 3 dagen in de Ardennen met een pittig programma voor de wielen. De 1e dag was een groepstraining bergop en bergaf met een drietal oefeningen op een mooie klim, de 2e dag was een sprinttraining en de laatste dag was een tijdrit op de Côte de Wanne en op de Côte de Rosier. Met name de 2e dag maakte Dylan indruk tijdens de 5 sprints die hij uitvoerde vanuit stilstand. Met 52x17 moesten de renners tegen elkaar uitkomen, maar Dylan had steeds zoveel voorsprong op zijn medesprinters dat we besloten na 2 sprints Dylan op een zwaarder verzet ( 52x16 ) te laten sprinten. Ondanks deze handicap kwam niemand bij hem in de buurt. Alle drie dagen heeft hij met volle inzet afgewerkt zonder veel praatwerk….Hij liet toen al de pedalen praten.  

 

Tom Dumoulin is deze dag goed doorgekomen, was niet zo slecht dat de rit zo lang duurde. Zolang hij op de fiets zit kan hij de pech van gisteren van zich “afrijden”. Voor en na de koers blijft men, vaak door de journalisten, hangen in hetgeen is gebeurt. Dit is verloren energie, immers men kan er niks meer aan veranderen. De TDF dendert door en wacht op niemand. Morgen is voor Tom weer een dag met de nodige focus op geen onnodig tijdverlies. En Zondag is D-Day voor de klassementsrijders. Hoop dat het Sunweb-kader een goed plan hebben bij onverwachte wendingen in de rit over de stenen, laten we hopen van wel !  Zou niet slecht zijn om een TDF ervaringsdeskundige op het gebied van TACTIEK aan te trekken. Wetenschap/innovatie is top, maar vele tactische wielerwetmatigheden moet jezelf hebben meegemaakt, door eigen schade en schande wordt men wijzer.

De zege van Dylan Groenewegen moet een moraal-boost geven aan alle Nederlandse TDF deelnemers om ook een rit te winnen. Deze generatie is er zeker toe in staat.

12-07-2018

6e rit Tour de France:  Mur de Bretagne 

Pech voor Dumoulin in volle finale

1. Martin

 

 Gisteren wederom een lastige rit in de TDF deels door wind en deels door de bergop aankomst. Het zag er allemaal goed uit onderweg voor Tom Dumoulin, ik zag weer het “Dumoulin-tredje” gedurende de rit. Waakzaam en goed verstopt.

Maar de TDF laat vandaag ook weer zien dat pech altijd meerijdt. Voor Tom kwam de pech op ongeveer 5 km voor de finish op het slechtste moment . Hierdoor verliest hij kostbare tijd op zijn concurrenten. Enig lichtpuntje in de uitslag is dat Froome geen goede indruk achter liet op de Mur de Bretagne.

 

Wat ik zag is dat Tom met een ploegmaat aan de linkerzijde van de weg van wiel waren aan het wisselen. Op de eerste plaats is de linkerzijde niet goed om te staan omdat je dan de lange rij auto’s geen doorgang geeft en zodoende grote gaten ontstaan tussen de ploegleiders auto’s. Hierdoor kom je niet terecht tussen de auto’s maar ervoor of erachter, dus stayeren is onmogelijk. Sta je aan de rechterzijde te wisselen dan kunnen de auto’s links passeren zonder grote gaten ertussen. Ook de wielwissel snap ik niet goed, duurt veel te lang. Tom had direct de fiets van zijn ploegmaat moeten nemen, hij was dan veel sneller weg. Gaandeweg kan hij aan de auto hangen en de mekanieker kan dan het zadel hoger zetten met het gas erop. Laurens ten Dam was te laat met aanzetten, doordat hij Tom niet zag aankomen. Heel slecht doorgegeven door de ploegleider in de auto aan Laurens.

Deze tactieken werden al in de vorige eeuw toegepast en zijn van alle tijden. De achterstand van Tom zou minder zijn geweest met deze methoden.

Natuurlijk innovatie…. maar wel met behoud van het goede uit het verleden.

 

Joop Zoetemelk zei altijd als hij door pech tijd verloor in het klassement: "WAT JE OP 1 DAG VERLIEST KUN JE OOK WEER OP 1 DAG WINNEN en Parijs is nog ver". 

Joop had altijd gelijk.

Dus Tom blijf geloven in je kansen, pech overkomt iedereen in de TDF. Vandaag was jij het morgen….wie weet?  COURAGE!

Vrijdag en zaterdag zo zuinig mogelijk geen tijd verliezen en ZONDAG, de Kasseien, In het wiel van NIBALI zou ik zeggen die heeft bewezen hoe men in de TDF over de stenen moet rijden.

5e rit Tour de France - 7 juli:  Sprint bergop

1.      Sagan

 

Vandaag was de eerste heuvelrit in de TDF met een aankomst bergop. Iedereen heeft met zijn hol open gezeten ( afgezien ) en weet weer dat de TDF snoeihard is en op niemand wacht.

Sagan won vandaag op overtuigende wijze, voor degene die het nog niet wisten hij is een GROOT FENOMEEN op de fiets.

Voor de klassementrijders was het zaak geen tijd te verliezen op de streep. Dus ze moesten goed van voren rijden om niet onnodig achterstand op te lopen.

Voor de sommige sprinters was het weer een bevestiging dat hun mogelijkheden bergop en bergaf beperkt zijn en vandaag geen enkele kans op de winst maakten. Vandaag zal dit niet anders zijn voor hun.

Onze Tom heeft gelukkig geen tijd verloren vandaag. Ja… Ik zeg gelukkig want zijn ploegmaat Michael Matthews is afgelopen nacht ziek geworden. Naast dat dit een gemis voor de ploeg is, hoop ik dat het virus wat Michael Matthews heeft niet is overgeslagen op anderen in de ploeg. Dit kan iedereen in de ploeg zijn van personeel tot renners, dus ook Tom.

Ik zag Tom tijdens de rit aan de ploegauto zelf voedsel aannemen hetgeen normaal door een ploegmaat wordt gedaan. Op dat moment zag Tom niet op zijn “TOMS” uit, beetje boos gezicht en onrustig. Laten hopen dat hij gezond blijft en zodoende een mooie en eerlijke strijd kan leveren met Froome om het geel in Parijs.

 

Vandaag is weer een rit waar op het einde weer bergop aankomst is en tijdverlies tussen de klassementsrijders kan ontstaan. Het zal weer een spannende TDF dag worden met de bekende taferelen die we alleen in de allergrootste wielerkoers zien….Tour de France.

COURAGE voor iedereen !

 

Tour de France - 10-07-2018

4e rit – Massasprint- 1. Gaviria

 

De dag na een ploegentijdrit vraagt de renner zich altijd af: Hoe zijn mijn benen?. Veelal zijn deze nog pijnlijk want niemand kan zonder pijn in de benen rond de 60 km p/u rijden.

De klassementrijders hopen op een rustig vertrek en de helpers hebben de focus op hun taken zoals o.a. wel of niet meegaan in de ontsnapping. Veel ploegen waren goed nerveus en reden vaak met hun kopman helemaal van voren in de groep. Met name de ploegen Movistar en Sky waren te gedreven hierin, dit kost zowel voor de knechten als de kopmannen onnodig energieverlies, maar laat ze maar doen. Tom Dumoulin doet dit anders hij blijft rond de 30e positie van de groep en is omringt door alleen maar renners die voor heel veel beschutting zorgen en zodoende lekker wordt meegezogen zonder al te veel krachten te verliezen. De ontsnapping van de dag hield lang stand, maar werd vlak voor de finish ingelopen. Dus massasprint met als winnaar Gaviria.

Onze Dylan Groenewegen werd 4e en reageerde na de aankomst boos en niet tevreden. Dit laatste is een goed teken…hij voelt dat er meer in zit….Er komen nog kansen Dylan, COURAGE! Vraag me af waarom Robert Geesink zoveel op kop sleurt, hij kan beter zijn krachten sparen voor als hij echt nodig is. De concurrentie vind dit prachtig zij hoeven dan geen renner op te offeren. Er gaat altijd wel iemand anders van een andere ploeg op kop rijden als Geesink dit niet doet.

In de finale was ook weer de nodige stress door valpartijen. Er komt altijd een beetje geluk bij kijken om er niet bij te liggen, maar stuurvaardigheid en een “koersneus” voor de situatie zijn de bepalende factoren om een valpartij te voorkomen.

Voor Tom Dumoulin verloopt deze week voorbeeldig, voelt de koers goed aan en verstopt zich goed in de groep. Vandaag een heuvelachtige rit en wie weet lukt een ontsnapping nu wel.

 

Tour de France - 9 juli - rit 3

Ploegentijdrit - 1. BMC

 

Deze dag in de TDF laat zien dat de klassementrijders proberen het tijdverlies zo klein mogelijk te houden t.o.v. de concurrentie. Met deze uitslag mag Tom Dumoulin heel tevreden zijn, hij ligt op koers om op de voorlaatste dag in de individuele tijdrit de gele trui te veroveren. Mooi ook wat Tom zegt dat een voorbereiding en plan belangrijk zijn, maar dat in de koers zelf het gevoel de overtreffende trap is. Naar de benen luisteren en de ploeg heel houden met gevoel, IJZERSTERK.

Hoop dat de komende vlakke ritten Tom niet met pech hoeft af te rekenen en zich lekker kan verstoppen in de groep. Parijs is nog ver maar dat telt voor iedereen.

De Raleigh en later Panasonic ploegen van ploegleider Peter Post waren in de jaren 70 en 80 uitgesproken specialisten in de discipline. Van hen is het onderscheid in "enkele" en "dubbele waaiers" afkomstig.

Een enkele waaier is efficiënter dan een dubbele waaier. In het eerste geval rijden de coureurs in een lange rij en is er slechts een kopman; in het tweede geval rijdt men in twee rijen en zijn er twee koplieden, waardoor de renners vaker op kop rijden. Ook moeten renners twee keer zo vaak aanzetten om in het laatste wiel te komen. In een dubbele waaier levert iedere renner ook evenveel inspanning. En het is maar zelden dat iedere renner van een groep even sterk is. In een enkele waaier kunnen sterkere renners langere beurten doen en minder sterke renners kortere beurten. Het collectief rijdt dan sneller en heeft minder renners die het niet vol kunnen houden. De Raleigh ploeg was de eerste ploeg die in de jaren 70 ploegentijdritten in enkele waaier ging rijden.

 

Maastricht 08-07-2018 (10)

Tour de France - 8 juli - rit 2

2e Massasprint - 1. Sagan

 

In deze rit bevestigd de TDF zijn traditie. Gisteren winst en geel voor Gaviria en verlies voor Sagan. Vandaag verlies voor Gaviria en winst en geel voor Sagan. Dit geeft aan dat niet een verlies bepalend is maar hoe ga je er mee omgaat. In jezelf blijven geloven is hier het belangrijkste element. Dus Dylan Groenewegen de TDF is nog lang en Parijs is nog ver. Er komen nog genoeg kansen dus blijf vooral COURAGE houden.

 

De klassementsrijders die gisteren verlies leden door valpartij en/of pech zijn voor vandaag weer wakker geschud en waren daarom goed van voren te zien. Vandaag zag je ook weer duidelijk de gevaren van de eerste TDF week. Ongekende stress, hetgeen weer zorgde voor valpartijen en paniek. Maar de TDF wacht op niemand!

 

Voor Tom Dumoulin is morgen een eerste directe meting hoe de stand van zijn team is t.o.v. zijn concurrenten met hun team. Mooi zou zijn als hij morgen weer tijdwinst gaat boeken t.o.v. zijn concurrenten. Ze starten morgen in de ploegentijdrit met een mooie voorsprong zowel in tijd als in moraal op Tom zijn belangrijke tegenstander Froome. Deze formatie wil morgen natuurlijk laten zien wie de sterkste is en wil zoveel mogelijk tijdwinst boeken morgen. Ik hoop dat de mensen zich sportief opstellen en geen gekke dingen gaan doen. Als ze hun ongenoegen willen uiten dan hoop ik dat het bij boegeroep blijft.

 

 

Ploegentijdrit is een van de mooiste disciplines die de wielersport heeft, de TI- Raleigh wielerploeg was hier heer en meester in. Ik ben trots dat ik in deze wereldploeg heb mogen meeliften en ik ben bijzonder trots dat ik mijn 5 Tour de France ritzeges ( 2 ritten en 3 ploegentijdritten ) mede door het teamwork heb mogen behalen in dit team. Moge de beste ploeg morgen winnen en morgenavond zien we de resultaten wel en geef ik graag mijn visie weer.

Maastricht 08-07-2018 (9)

Tour de France - 7 juli - Rit 1

Massasprint. 1. Gaviria

 

 De TDF is de alles overstijgende wielerkoers. De belangen zijn enorm, o.a. sponsor contracten worden opgesteld met verplichte Tourdeelname. Kijk alleen al eens naar de media aandacht en het aantal toeschouwers die speciaal ruimte creëren in hun agenda om er bij te zijn.

 

U kunt zich dan ook voorstellen dat alleen de beste coureurs aan de start staan. Deze zijn fysiek en mentaal op hun sterkst in deze periode. De TDF maakt “kampioenen” en laat “kampioenen” van hun podium vallen. En…de TDF wacht op niemand.

Dit is van alle tijden.

 

In de eerste week van de TDF is iedereen fris en vol goede moed om “dag kampioen” te zijn.

Vandaar dat zeker in de finale een ware oorlog ontstaat om op de juiste positie te zitten, dit begint vaak rond de 50 km voor het einde in lichte vorm en de spits ligt er vanaf 20 km voor de aankomst. De sprinters hebben van huis uit de “SKILLS” om heel nauw te kunnen sturen en zijn super stuurvaardig. De klassementrijders en klimmers hebben deze stuurvaardigheid minder en sommigen helemaal niet. Maar…toch willen ze van voren rijden, maar er is geen plaats voor 170 renners. Dus het wordt duwen en trekken en dan gaan de minder stuurvaste renners zich op glad ijs begeven. Dit bekopen ze met veel energieverlies en soms/vaak met een valpartij, waardoor hun klassement een deuk op loopt t.o.v. andere klassementrijders.

 

De klimmers en klassementrijders doen er goed aan om vaker in een groep op een wielerbaan hun stuurvaardigheid te oefenen, waardoor ze in de eerste week van de TDF minder risico lopen door eigen onhandigheid te vallen. Vallen loert altijd mee, maar niks is dommer om te vallen door je eigen onhandigheid.

 

Vandaar dat de Wielerbaan de basis blijft van het wielrennen. In de tijd van TI Raleigh moesten de nieuwkomers altijd in de winter op de baan trainen van Peter Post. O.a. Peter Winnen, Steven Rooks, Johan van der Velde trainden vaak met ons mee als wij aan het oefenen waren voor de zesdaagsen. Joop Zoetemelk was hier ook weer een uitzondering die reed gewoon zesdaagsen mee. Hij had namelijk al vanaf de jeugd op de wielerbanen getraind. Trouwens Jan Janssen heeft ook veel zesdaagse gereden.

 

Froome zou er goed aan doen om dit ook te doen, want als iemand onhandig is in de groep dan is dat Froome.  Dat hij snel in de afdalingen is komt doordat de groep kleiner is, geen sprinters om zich heen heeft die scherp sturen en…..omdat hij alle afdalingen in de TDF heeft verkend waardoor hij niet verrast kan worden en sneller naar beneden kan rijden. Dus Tom Dumoulin hou rekening dat Froome ook snel naar beneden kan rijden, maar dat wist je al…Giro 2018.

Maastricht 07-07-2018 (8)

Tour de France 2018 (1)

 

Op dit moment heeft Nederland op de weg een sterke lichting renners bij de profs. Deze kunnen in de klassiekers, rittenkoersen kortom in alle soorten koersen gaan voor de winst.

Vandaag in de eerste rit van de TDF heeft Dylan Groenenwegen zelfs een grote kans in de massasprint op winst en tegelijkertijd de GELE trui te pakken.

 

Maar… Tom Dumoulin heeft een grote kans om in Parijs in het GEEL te staan en naast Jan en Joop de geschiedenis boeken in te gaan als de 3e Nederlandse renner die de Tour de France wist te winnen.

Daar moet een “NO MERCY” plan voor zijn. ALLEN VOOR ÉÉN!

Gaandeweg de TDF vertel ik de ins en outs van dit plan en geef ik ook mijn mening over de tactiek van de ploeg van Tom Dumoulin.

 

Ploegsamenstelling:  Tom kopman en 4 vlakke mannen (sterke hardrijders op het vlakke) en 3 bergop mannen (klimmers) als helpers zijn hier gevraagd. Volgens een plan gaan de helpers Tom Dumoulin bijstaan.

Plan:

ALLEN VOOR ÉÉN 

Doel: Tom Dumoulin pakt in de tijdrit op zaterdag in de voorlaatste rit de gele trui, zodoende hoeft de ploeg alleen op de laatste dag de trui te verdedigen.

 

Algemeen:

Met alle respect voor de andere Nederlandse klassementsrijders, is Tom Dumoulin de enige renner die in een grote ronde over 3 weken een mindere dag kan “verbloemen” zonder tijdverlies op te lopen. Hij heeft in mijn ogen het beste herstelvermogen van deze generatie. Daarbij is hij de beste tijdrijder en kan hij met de beste klimmers over de cols gaan zonder al te veel tijdverlies.

En om het “NO MERCY” verhaal aan te geven heeft hij de gunst van heel velen en zal hij veel moraal krijgen door de vele aanmoedigingen onderweg. Dit laatste is niet van toepassing voor Froome. Dus het team van Tom Dumoulin mag deze “goodwill” van het publiek zien als een extra kracht.

 

Feiten:

De TDF 2018 bestaat uit 8 vlakke ritten, 4 heuvel ritten, 6 bergop ritten, 1 kasseien rit, 1 ploegentijdrit en 1 individuele tijdrit en niet te vergeten 2 rustdagen.

 

Grote lijnen uitvoering plan onder normale omstandigheden, met als doel de ploeg ook sterk in de derde week.

 

Week 1 tot aan eerste rustdag op 16 juli (het plan)

5 vlakke ritten, 1 ploegentijdrit, 2 heuvel ritten en 1 kassei rit.

Tom handhaaft zich in eerste 30 van de groep, de plek waar je wordt meegezogen door de groep. Dit doet hij op zijn eigen gevoel en handigheid. De vlakke mannen (4) helpen hem hierbij indien nodig. De bergop mannen (3) blijven in de vlakke ritten uit het gedrang van de groep en laten zich de laatste 20 km lossen en rijden rustig naar de finish. Hierdoor sparen zij krachten voor de derde week.

In de ploegentijdrit rijdt de volledige ploeg met volle inspanning. In de kasseien rit helpen de vlakke mannen Tom waar nodig. Bergop mannen doen hetzelfde als in de vlakke ritten, in de finale “uitbollen”.

In de heuvelritten een mix van vlakke mannen (3) en 1 bergop man als helpers.

 

Week 2 tot aan rustdag op 23 juli (het plan)

3 bergritten ( Alpen ), 1 vlakke rit en twee heuvelritten. De bergop mannen beurtelings proberen zolang mogelijk Tom te helpen. De vlakke mannen gaan een goede bus opzoeken, zodat ze in een groep over de Alpen trekken zonder te veel op kop te rijden.

Tom gaat in de bergen profiteren van de treintjes die andere ploegen gaan vormen. En probeert zo min mogelijk tijd te verliezen !

 

Week 3 t/m laatste rit (het plan)

3 bergritten ( Pyreneeën ), 2 vlakke ritten en 1 TIJDRIT

Helpers doen zoveel ze kunnen zowel de vlakke mannen als de bergop mannen in deze derde week. Beide groepen helpers hebben op tijd hun “RUST” gehad om in deze derde week vol aan de bak te kunnen…!

Tom doet in de bergritten het zelfde als in week 2 profiteren van de treintjes van de andere ploegen.

Voorlaatste rit in de tijdrit gaat Tom de eventuele achterstand omzetten in een GELE TRUI voorsprong. Of de voorsprong vergroten

Laatste rit naar Parijs eerste maal dat de ploeg op kop gaat rijden voor de eindzege van Tom Dumoulin.

 

 

Maastricht 04-07-2018 (7)

Vallen en opstaan.

 

Vallen en opstaan is zowel figuurlijk als letterlijk een mooie uitdrukking.

In deze column wil ik even stilstaan bij het WK voetbal en de Tour de France, waar vallen en opstaan toch duidelijke verschillen laten zien.

 

Als ik naar het WK voetbal zit te kijken dan zie ik voetballers na een overtreding naar de grond gaan alsof ze “ziekenhuisrijp” zijn. Natuurlijk de echte overtredingen kunnen zeker enorme pijn veroorzaken, maar al te vaak zie ik toch onnodig theater na een wel of niet terechte overtreding. Het spel ligt dan volkomen stil en vele minuten gaan verloren ten koste van het voetbal met al zijn mooie acties.

De koning in mijn ogen is “NEE MAAR” oftewel Neymar van Brazilië. Deze gaat al naar de grond als de tegenstander naar hem kijkt.  Zou het geen mooie regel zijn : Bij een “NEE MAAR” overtreding een verplichte 10 min. behandeling buiten het veld en een gele kaart. Ik denk dat we dan meer mooi voetbal zien en véél minder “NEE MAAR” theater.

Natuurlijk zullen velen zeggen, ja…dat hoort nou eenmaal bij de “Voetbal-Tactiek”.  Voetballers zijn toch grote idolen (voorbeelden) voor de jeugd en deze gaan deze “NEE MAAR” acties natuurlijk overnemen.

 

Hoe anders is het in de Tour de France.  Bij een valpartij gaat een wielrenner nooit een theaterstuk opvoeren, nee sterker nog hij springt zo snel mogelijk weer op zijn fiets en bekijkt dan pas wat de gevolgen zijn van zijn val. Dit doet hij zonder nadenken , omdat hij weet dat de koers niet op hem wacht. Hoe vaak gebeurt het niet dat een coureur pas na de aankomst naar het ziekenhuis gaat om bijvoorbeeld foto’s te laten nemen om zeker te zijn of iets niet gebroken is. In de TDF heb ik menig succes behaald, je wordt dan op het podium gehuldigd en je krijgt een enorme Morele-Boost. Helaas ben ik ook ervaringsdeskundige van een zware valpartij. Ik reed toen in de Kwantum-ploeg met Jan Raas als ploegleider. In een afdaling in een flauwe bocht ging ik onderuit, over een stuk gesmolten stuk asfalt met olie.

 

De olie kwam uit een auto van de reclame karavaan, die voor de renners over het parcours reed. Ik zag eruit alsof ik onder een trein had gelegen. Na de rit naar het ziekenhuis voor foto’s te laten nemen. Geen breuken, dus op naar de volgende rit. Ik heb die TDF uitgereden voor de bezemwagen en ik was steeds net op tijd binnen, zodat ik de volgende dag weer mocht verrekken. . Ik weet zeker dat dit mijn sterkste prestatie op de fiets is geweest, Parijs gehaald zonder huldigingen op het podium. Puur op karakter!

Maastricht 22-06-2018 (6)

Fun, Fiets, Veilig!

Fiets behendigheidsoefeningen vanaf de zijwieltjes periode.

 

Op dit moment gaat men op de basisschool in groep 7 de verkeersdiploma halen op de fiets.

Na een paar fietslessen verwacht men dat de fiets in orde is en het kind moet dan kunnen fietsen. Kunnen fietsen is één maar veilig fietsen is iets anders.

De kinderen voelen dit vaak als een overbodig verplicht nummer. De kinderen hebben het plezier van het fietsen vaak niet ontdekt omdat ze aan hun fiets - lot zijn overgelaten.

Natuurlijk is de verkeersdrukte bijzonder hoog en kun je niet veilig oefenen op de openbare weg als je niet de nodige “skills” hebt. Ook de agendadruk van de ouders geeft weinig ruimte om samen met het kind regelmatig te oefenen. De straten rondom de scholen staan overvol met auto’s als de kinderen naar school worden gebracht. Dit komt vaak doordat de ouders het “fietsplezier” in hun eigen jeugd niet hebben ontdekt.

 

Fietsen is gezond en leuk

Fietsen spaart tijd als je op de fiets dichtbij huis de kleine boodschappen doet of samen met je kind op de fiets naar school gaat. Je bent weer fit als je even een klein fietstochtje hebt gedaan. Dit zijn enkele van de vele voordelen van het fietsen.

 

Hoe mooi en leerzaam zou het zijn als het kind op een veilige locatie al vanaf de “zijwieltjes periode” met spelvormen kan oefenen met zijn/haar fiets. Immers door regelmatig te oefenen leert het kind de fiets te beheersen. Naast de fiets-oefeningen kunt u hier ook de nodige tips krijgen over Veilig Fietsen in het Verkeer !

Het kind kan veilig opgroeien met de fiets hierdoor heeft het een gezonde beweging en krijgt het de kans het plezier van het fietsen te ontdekken en daardoor op latere leeftijd de fiets blijft gebruiken.

Op Wielerbaan Geleen zijn deze spelvormen op dinsdag- en donderdagavond te oefenen, deelname is gratis. Een fiets verjaardagsfeestje geven op wielerbaan Geleen is ook een mogelijkheid, in spelvorm oefenen met vriendjes.

Andere veilige wieleromgevingen in Limburg zouden dit voorbeeld kunnen volgen.

 

Nog mooier zou het zijn als dit soort fietsactiviteiten plaatsvinden in de buurt waar het kind opgroeit. Op vaste locaties, vaste dagen en vaste tijden. De Johan Cruijff Courts zijn hiervoor geschikt of het gras bij een speelweide is ook ideaal.

Speelplaatsen van de basisscholen zijn ook geschikt (onder schooltijd) om de Fun van het fietsen te ontdekken, bijvoorbeeld 1x p/maand i.p.v. de gymles, fietsles op de speelplaats.

 

Dit alles onder het motto:

 

 

Jong geleerd is oud gedaan en oefening baart Kunst en Plezier !

 

Maastricht 20-06-2018 (5)

Velen voelen zich geroepen maar weinigen zijn uitverkoren!

 

Deze uitdrukking kun je loslaten op alle sporten, dus ook in het wielrennen. Als je een wielerprof ziet rijden dan heb je al snel de neiging om te denken, dat ziet er mooi en makkelijk uit en dat kan ik dus ook.

Niets is minder waar, voordat je volwassen bent in het wielrennen gaan er vele jaren voorbij. Juist in de aanloop naar volwassenheid is faciliteren het toverwoord. Niet begeleiden maar mogelijkheden creëren om te oefenen op maat. Stap voor stap variërende activiteiten en de sporter, in dit geval de wielrenner (M/V), bepaald zelf de plezier en drive naar zijn/haar eigen ambitie.

 

Vergelijk het met een “Pret Park”. In de Efteling kan iedereen vanaf baby tot volwassen mens gebruik maken van de attracties die men leuk vind. De kleintjes o.a. op de draaimolen, sprookjesbos en de grote kunnen gaan tot o.a. de uitdagende achtbanen. Eerst samen met de ouders als begeleiders, ouders blijven ook meeliften in het aanbod attracties, later met vrienden. Zelf bepaal je wat je leuk en niet leuk vindt. Alles op vrijwillige basis maar wel met de nodige veilige spelregels van de attracties.

 

In de sport, lees wielersport, word je al snel in een hokje geplaatst en begeleidt naar ?????  De wetenschappelijke innovatie die een wielerprof gebruikt in zijn “Vak”, past men al vaak toe vanaf de nieuwelingen ( 15 en 16 jarigen ) en zelfs al vanaf de jeugd. Deze voeren het zonder begrip uit en krijgen een vals beeld van de realiteit.  Vergeet niet dat men in een leerproces zit dat pas eindigt als men stopt met fietsen.

Er zijn veel talenten hierdoor kapot gemaakt. Men kijkt te weinig naar de behoeften en creativiteit van de wielrenner (M/V) en de begeleider aapt vaak gewoon de professionele ploegleider/trainer/coach na.

De uitverkorenen ( dit zijn maar enkelen ) komen wel op hun plaats, maar de geroepenen ( de grote kudde ) worden afvallers en voelen zich niet meer prettig in hun eigen hobby.

 

De veilige wieleromgevingen inrichten alsof het een fiets pret park is. Met de nodige veiligheidsregels, voor jong en oud, voor alle soorten fietsen etc. Het wielrennen heeft de weelde om per discipline heel veel variatie te hebben. Wel stap voor stap en met PLEZIERBELEVING met eerst de techniek en tactiek zonder weerstand en dan pas op uithouding. Korte en spannende acties. De inhoud van de activiteiten is het belangrijkste met de gepaste aankleding van de locatie. Niet de toeters en bellen, maar de stap voor stap diversiteit van de fiets-activiteiten is het belangrijkste en zorgt voor een eerlijke FUNBELEVING.  Hierdoor krijgt men ook veel meer actie op de Veilige Wieler Omgevingen, die op dit moment te vaak leeg liggen. Een vast overzicht geven van de activiteiten wat, waar, wanneer en hoe is belangrijk. De deelnemers komen vanzelf en het aantal zal alleen maar toenemen.

Jong en oud het “kampioen gevoel” geven binnen zijn/haar eigen mogelijkheden, dan blijft iedereen de wielersport trouw en zijn de “afvallers” zeer beperkt !

 

Maastricht 18-06-2018 (4)

JEUGDSPORT IN WIELER PROVINCIE LIMBURG 2.

Limburg is bij uitstek “de wieler Provincie” van Nederland. Door de combinatie van de heuvels in het zuiden en de vlakke wegen in het midden en noorden van Limburg kan iedere actieve fietsliefhebber een parcours vinden naar zijn/haar hart. Veel niet-Limburgers komen vaak speciaal naar Limburg hiervoor met hun groepje/club. Ook de wedstrijd rijders (M/V) komen met hun vereniging of ploeg naar het zuiden om te trainen. 
Om dit veilig en wel te doen heb je de nodige ervaring nodig om jezelf en zeker ook andere weggebruikers niet in gevaar te brengen. Vaak wil men zo snel mogelijk een klim naar boven rijden, er zijn zelfs tijdsmetingen op veel beklimmingen. Doet men dit alsof je in een wedstrijd zit dan gaan er vaak andere weggebruikers hinder van ondervinden en gebeuren onnodige ongelukken. Dan zijn er ook nog de afdalingen die levensgevaarlijk zijn als men zich als een steen naar beneden stort. Nee, om dit veilig en wel te doen moet men het verstand op nummer 1 zetten en zich ten alle tijden aan de verkeersregels en omstandigheden houden. En de nodige skills hebben om je fiets onder controle te hebben. 
Natuurlijk zijn de bosrijke omgevingen, vlak, bergop en bergaf ook wonderbaarlijk super/mooi in Limburg en hier is het bovenstaande ook van toepassing. Veiligheid voorop en natuurlijk alleen waar het is toegestaan. Wandelaars, paarden, fietsers kunnen dit samen doen.

Waar Limburg ook sterk in is zijn de veilige wieleromgevingen die verspreidt liggen door de hele provincie. Deze locaties zijn ideaal voor de nodige skills te trainen voor iedere fietsliefhebber en zijn zeker voor de jeugd een “MUST” om stap voor stap met “FUNBELEVING” hun leerproces op en met de fiets aan te gaan.
Enkele veilige wieleromgevingen in het zuiden zijn Wielerbaan Geleen (piste), Tom Dumoulin Bike Park (weg) en de bossen op Watersley ( MTB/Veldrijden). Deze door Michel van Dijke ook wel de wielerdriehoek Sittard- Geleen genoemd liggen op korte afstand van elkaar en bieden niet alleen voor de jeugd maar voor iedere fietsliefhebber de mogelijkheid om veilig de disciplines Weg/Cross/Baan stap voor stap te ontdekken.

Dit alles valt of staat met de praktische invulling van de activiteiten op deze locaties.
Volgende week in Welcome to my Cycling World 5 geef ik u mijn visie hierover.

Maastricht 11-06-2018 (3)

JEUGDSPORT IN WIELERPROVINCIE LIMBURG 1.

Jeugdsport (wielrennen)
• Kids zijn nog geen volwaardig “product”
• Fysiek en mentaal niet volgroeit
• Biologische voorsprong en laatbloeier t.o.v. kalenderleeftijd
• Volwassen lichaam pas echt belastbaar 
• Spelvorm passend bij het kind
• Wedstrijdparcoursen eenvoudig houden, kids maken de koers
• Trainer mag nooit de creativiteit van het kind ontnemen
• Wat men graag doet is meestal ook waar men op termijn het beste in is
• We.Cro.Ba. staat voor Weg Cross en Baan combineren zowel in training als in wedstrijd.
• Maar vooral stap voor stap met plezierbeleving

Dit zijn enkele kenmerken waar men in het jeugd wielrennen rekening mee dient te houden. Wedstrijden bij de jeugd geven vaak een vals beeld, doordat de biologische voorsprong kids meestal de sterkere zijn. Het zijn vaak iedere week dezelfde 3 of 5 kids landelijk gezien die de prijzen mee naar huis nemen. Deze komen vaak toe aan bijvoorbeeld; een eindsprint of in een kopgroep rijden etc. De laatbloeiers krijgen hierdoor bijna nooit te kans om een eindsprint te doen om winst of in een kopgroep te zitten.

Daarom ben ik voorstander om naast de KNWU landelijke wedstrijdkalender een laagdrempelige competitie op te starten in Limburg. Waar alleen Limburgse kids mogen deelnemen die aan elkaar “gewaagd” zijn ( gelijk in ontwikkeling ), dus niet op kalenderleeftijd categorie maar op biologische leeftijd categorie. Deze rijden verschillende disciplines van het wielrennen in wedstrijdvorm. Hierdoor kan ieder kind de tactieken van het wielrennen oefenen. Zoals o.a. positie kiezen voor eindsprint of in de kopgroep zitten, wanneer aanvallen etc. Natuurlijk op de weg, in het veld (Cross) en op de baan. Short- Cycling is hier ook van toepassing !

 

Hierdoor kan iedereen stap voor stap blijven ontwikkelen met een nog grotere PLEZIERBELEVING voor zowel het kind als ouder en…..supporter !

Maastricht 06-06-2018 (2)

PLOEGENTIJDRIT

In het kader van de Hammer serie ploegentijdrit afgelopen weekend in Sittard en de week van het tijdrijden op de wielerbaan in Geleen hier een stukje over de PLOEGENTIJDRIT.

De ploegentijdrit is een van de vele mooie disciplines die de wielersport rijk is. In mijn TI- Raleigh periode hebben we geen enkele ploegentijdrit verloren. O.a. winst in de Ronde van België 1981, waardoor ik ook het eindklassement kon winnen.
3 ploegentijdritten in de Tour de France 1981 (2x) en 1982 (1x), Ronde van Nederland en nog andere rittenkoersen.

Hoe deden we dat? De wedstrijden waren onze training.

In die tijd was de wedstrijdagenda overvol van februari t/m begin oktober op de weg en van november t/m januari op de piste (o.a. zesdaagsen). We reden het hele seizoen met dezelfde mannen de wedstrijden (uitzondering ziek of blessure). TI- Raleigh was een “Winning team” d.w.z. we gingen voor de winst een 2e plaats telde niet.
• We moesten als ploeg vaak op kop rijden, gaten dichtrijden, kopgroep in stand houden, sprint aantrekken, zijn enkele acties die in de koers aan de orde kwamen.
• Werden we 2e dan waren we heel “pissig” op ons zelf want we hadden niet gewonnen. We spraken dan na de koers af om de eerstvolgende kermiskoers als ploegentijdrit te rijden. Vanaf de start tot aan de laatste ronde,150/180 km. De laatste ronde stapten we af en was de teleurstelling van ons af en keken we met volle moraal uit naar de volgende koers om weer voor de winst te gaan. Let op: dit was geen opdracht van Peter Post, maar dit deden we uit eigen overtuiging. 
• Tijdens de criteriums, 30 tot 40 stuks, reden we vaak op kleine bochtige parcoursen kop over kop met de ploeg om een kopgroep terug te pakken of een kopgroep te maken of een premie-sprint en/of eindsprint voor de sprinter voor te bereiden. Hierdoor leerden we elkaar aan te voelen om met de juiste snelheid na een bocht aan te zetten en zodoende niet de ploeg uit elkaar te trekken.
• In aanloop naar een zesdaagse in de winter, reden we tijdens de trainingen op de piste kop over kop achter de derny. Zo leerde we een constante hoge snelheid aan te houden.
• Dus, in iedere koers waar dan ook trainden we op het onderdeel Ploegentijdrit.
• Ploegentijdrit is een mooi onderdeel die je vanaf de jeugd stap voor stap en met PLEZIER kunt trainen op de veilige wielerparcoursen die Limburg rijk is.
• De TOP - locatie voor dit onderdeel (en ook voor vele andere onderdelen) is o.a. Wielerbaan Geleen. Zoals gezegd “stap voor stap” met techniek voorop en dan pas de inspanning. Op zondag 30 september is de THARSOS PLOEGENTIJDRIT 2018 op wielerbaan Geleen. Bereid je nu al voor en doe vooral mee.

Maastricht 03-06-2018 (1)

DE TIJD VAN TOEN EN NU!

 

TOEN: Mens van bloed en vlees.
NU: Mens van bloed en vlees.

TOEN: Kind mocht kind zijn.
NU: Kind moet al jong een keuze maken.

TOEN: Iedere week 1 of 2 wedstrijden in Limburg.
NU: Op jaarbasis wedstrijden op 2 handen te tellen.

TOEN: Veel wedstrijden met Limburgers onderling. Voor de koers vriend, in de koers concurrent, na de koers vriend en Respect en Limburgse vrienden voor het leven.
NU: Weinig wedstrijden met Limburgers onderling. Geen respect en geen Limburgse vrienden voor het leven….

TOEN: Variërende maar simpele disciplines in trainingen en wedstrijden.
NU: Moeilijke en snel specialiserende disciplines in trainingen en wedstrijden.

TOEN: Stap voor stap in verenigingen.
NU: Slaan grote stappen over in verenigingen.

TOEN: Clubtrainers in Limburg…Door simpelheid en helderheid acceptatie en respect groot.
NU: Clubtrainers van ver beter, duurder, wat van ver komt moet beter zijn!
Op den duur teleurstelling en “stampen” naar de wielersport, smoesjes verzinnen.

TOEN: Weg…Cross…Baan Combinatie….
NU: Snel specialiseren…

TOEN: Instapdrempel verenigingen laag…makkelijke wedstrijden…Kosten minder (reizen materiaal )…Simpele regels…Vast verzet….Doortrapper…
NU: Instapdrempel verenigingen te hoog…moeilijke wedstrijden…Kosten hoog ( reizen materiaal ) Te veel en te moeilijke regels…Derailleur vanaf start en verder niets.

ALGEMEEN:
Jeugd = Baby
Nieuweling = Kleuter/ Peuters.
Junior = Tiener/Puber
Beloften = Pubers/meisjes/jongens
en dan pas Man/vrouw want een man/vrouw lichaam (volwassen) is pas echt belastbaar, te trainen.

Stap voor stap plan. Uitzonderingen daar gelaten!

Algemeen: Jeugd, Nwl, Jun, Beloften = Man/vrouw.. 
Geen Stappenplan. Uitzonderingen daargelaten…!

DUMOULIN ATYPISCHE WINNAAR

Interview Dennis Meinema (NRC) met jeugdtrainer Ad Wijnands.

De eerste Nederlandse Giro-winnaar is een atypische. Geen dromer die als kind fantaseerde over gele, rode of roze truien, over glorieuze etappeoverwinningen op een fiets, over in de voetsporen treden van welke grootheid dan ook. Tom Dumoulin was als tiener veel meer van lekker fietsen, genieten. Wars van heldenverering, doe maar normaal, dat credo. Dankzij zijn opvoeding stond hij met beide benen op de grond, als oudste zoon van hoogopgeleide ouders, met nog twee zusjes.

Een liefhebber van de beweging, van de sensatie op een racefiets, beginnend op een stalen ros met een groepje vrienden. Op woensdag en zaterdag door Limburgs heuvelland, verzamelen bij Camping De Bosrand in Sint Geertruid, op woensdag in Beek, en dan een beetje peddelen. Leeftijdgenoten trainden zich al een slag in de rondte, maar Dumoulin niet. Hij zou gaan studeren, geneeskunde, net als zijn vader.

Op een goed moment toch maar lid worden van de lokale wielerclub, de Bergklimmers. Naar wedstrijdjes net over de grens ging hij gewoon op de fiets, rugzak op en gaan. Moest het verder weg, dan liftte hij mee met anderen, vertelt jeugdtrainer Ad Wijnands. „Zijn ouders hadden niets met de sport. Maar Tom vond het prachtig. Zat hij in een kopgroep van vier, werd ie vierde. Maar hij was wel de motor van de groep, zoveel aanleg had hij. Absoluut geen koersinzicht, een groentje in die tijd. Hij wist nog niet eens hoe hij een bandje moest verwisselen.”

Fysiek zat het snor

Maar fysiek zat het goed, dat zag Wijnands meteen. „Zonder oefening trapte hij met een frequentie van 110 omwentelingen per minuut. Een normale sterveling zit op de zeventig. Dat is aanleg. Daarmee spaar je energie.” Maar dan moet je het ook nog maar willen. Wijnands: „Er lopen bij de Albert Heijn vast en zeker jongens rond die fysiek beter zijn dan Tom, maar die de motivatie niet hebben. Tom genoot ervan. Hij deed het gewoon heel graag.”

Voetballen werd ’m niet, bij R.K.S.V. Leonidas bewaren ze amper herinneringen aan hem. Hij heeft meer het lijf van een duursporter, staat te lezen in Dagblad de Limburger. De gymleraar van het Bonnefantencollege in Maastricht, waar hij vwo deed, hield zijn hart vast bij weer een looptest: Dumoulin kon zo diep gaan dat ze bang waren dat het licht een keer uit zou gaan. Als hij ergens voor gaat, dan ook maximaal. Met een bovengemiddelde interesse voor het sportende lichaam: zijn profielwerkstuk in 6-vwo ging over energieverlies en lactaatafname na lichamelijk inspanning.

Uitgeloot voor geneeskunde

Dumoulin werd uitgeloot voor een studie geneeskunde en besloot toen profrenner te worden. Als manneke van negentien mocht hij naar een regionaal beloftenteam, Parkhotel Valkenburg. Betekende dat hij moest stoppen met de trainingen bij Wijnands, alles werd immers geregeld vanuit de ploeg. Typisch Dumoulin, zegt Wijnands. „Na afloop van de laatste training stond hij klaar met een fles wijn, samen met zijn ouders. Om me te bedanken, maar ook om zich te verontschuldigen.”

 

Dumoulin was in die jaren geen veelwinnaar, reed in de top tien bij kleine kermiskoersen. En toch nam Aart Vierhouten, beloftencoach, hem op in de nationale selectie voor een tijdrit in Portugal, in maart 2010. Nooit eerder reed hij op een tijdritfiets. Sterker, hij moest er aan de vooravond eentje lenen bij teamgenoot Nick Mulder. De volgende dag toonde hij zijn klasse: hij won, ook van de besten van de wereld.